Czas, który pozostał

Romain (Melvil Poupaud) jest młodym, przystojnym i bogatym fotografikiem mody, który mieszka z uroczym partnerem Saszą (Christian Sengewald) w luksusowo urządzonym mieszkaniu. Rozkoszuje się życiem biorąc z niego to, co najłatwiej zdobyć: przelotne emocje, wygodny związek, doskonałą zabawę. Pewnego dnia podczas sesji zdjęciowej traci przytomność. Podejrzewa, że to AIDS, wyrok jest jednak inny. Romain jest chory na raka i ma prawdopodobnie przed sobą tylko 3 miesiące życia. Nie zamierza jednak go zmieniać, ani naprawiać błędów. Przeciwnie, odtrąca swojego chłopaka, który go kocha i staje się jeszcze bardziej arogancki. W miarę jak upływa „czas, który pozostał”, Romain zaczyna jednak patrzeć na życie inaczej, przewartościowuje je i uspokaja swoje emocje. „Czas, który pozostał” jest drugą częścią trylogii o śmierci, którą François Ozon otworzył obrazem „Pod piaskiem” (2000). Autor opowiedział w nim historię kobiety, której mąż po 25 latach znika nagle bez śladu, kiedy ona zasypia na plaży. Tym razem francuski reżyser, wykształcony w prestiżowej filmowej szkole FEMIS, opowiadając o chorym na raka geju, konstruuje przewrotny pean na część życia. „Czas, który pozostał” mówi też o radzeniu sobie z perspektywą własnej śmierci. Trzecia część trylogii, jeśli powstanie, poruszy – jak zapowiada Ozon – kwestię śmierci dziecka. Reżyser, po tym, jak w „5×2″ opowiedział historię miłosną od końca, zaczynając od rozwodu, a kończąc na romantycznym pierwszym spotkaniu, „Czasem, który pozostał” znów zaskoczył widzów. „Bagaż emocjonalny melodramatów zwykle dźwigają kobiety. W przypadku tego filmu chciałem spróbować melodramatu męskiego, chciałem zobaczyć, czy historia młodego mężczyzny potrafi wzruszyć do łez. Było dla mnie ważne, by publiczność „zakochała się” w Romainie, co umożliwiłoby jej empatię i zaakceptowanie jego przemiany. Być może dlatego na operatora wybrałem Jeanne Lapoirie. Chciałem pokazać Melvila oczami kobiety i przy pomocy oświetlenia, które podkreśli jego piękno”.