Człowiek ciemności

Peyton (Liam Neeson), naukowiec, wynalazca sztucznej skóry, cudem unika śmierci w pożarze swego laboratorium. Straszliwe poparzenia na zawsze deformują mu twarz. Peyton ucieka ze szpitala, aby pod osłoną nocy mścić się na podpalaczach. Fatalny zbieg okoliczności całkowicie zmienił życie doktora Peytona, naukowca, który był bliski opatentowania wielkiego wynalazku – syntetycznej skóry, do złudzenia przypominającej ludzką. Dziewczyna Peytona, Julie (Frances McDormand), prawniczka, podjęła pracę u jednego z najbogatszych i najbardziej agresywnych potentatów na rynku nieruchomości. Louis Strack (Colin Friels), klient Julie, nie zawsze prowadził czyste interesy. Przez przypadek Julie weszła w posiadanie obciążających go dokumentów, które zostawiła w laboratorium Peytona. Strack wynajął bandytów, którym zlecił odnalezienie dokumentów. Bez trudu trafili oni do laboratorium i ciężko pobili Peytona. Przekonani, że ich ofiara nie żyje, podpalili budynek. Julie dowiedziała się od policji, że Peyton zginął. Naukowiec jednak cudem uniknął śmierci. W ciężkim stanie trafił do szpitala. Został przyjęty pod zmienionym nazwiskiem. Lekarze uratowali mu życie, ale nikt nie był w stanie przywrócić mu dawnego wyglądu. Jego zmasakrowana twarz odstraszała nawet tych o najsilniejszych nerwach. Aby ulżyć Peytonowi w cierpieniu lekarze zneutralizowali mu mózg. Zabieg powiódł się, ale wywołał efekty uboczne. Peyton zyskał nadludzką siłę, jednocześnie ogarnęła go fala nienawiści i niepohamowane pragnienie zemsty na tych, którzy zniszczyli mu życie. Uciekł ze szpitala, ze zgliszcz swego laboratorium pozbierał kilka cennych przedmiotów i wkrótce odtworzył swój wynalazek. Dzięki sztucznej skórze tworzył sobie różne twarze i pod osłoną ciemności wyruszał, aby mścić się na swoich oprawcach. Zdołał nawet odtworzyć swoją dawną twarz, po to by jeszcze raz spotkać się z Julie i wyznać jej miłość. Niestety, wynalazek Peytona ma jedną wadę – syntetyczna skóra niszczy się po kilku godzinach. Tylko tak krótko Peyton może przebywać wśród ludzi. Później musi wracać do swego tajnego laboratorium, gdzie czuje się bezpiecznie i gdzie nie musi ukrywać przed nikim swej zdeformowanej poparzeniami twarzy.