Głosy niewinności

Chava (Carlos Padilla) ma dopiero 11 lat, ale przyszło mu żyć w okropnych czasach. Salvador lat 80. ogarnięty jest wojną domową. Wioska, w której mieszka usytuowana jest na linii frontu, pomiędzy wojskami rządowymi a partyzantami. Nędzne, tekturowe domki, które zamieszkują tubylcy dziurawią kule. Każdego dnia ktoś ginie. Poczucie ciągłego zagrożenia i niepewność jutra są wzmacniane przez ustawowy nakaz przymusowego werbowania do wojska chłopców od 12 roku życia. Chava jest w szkole co jakiś czas świadkiem rekrutowania kolegów przez uzbrojonych żołnierzy armii. Ojciec chłopca, ze strachu przed wcieleniem do wojska, porzuca jego i matkę (Leonor Varela) i ucieka do USA. Chava musi w błyskawicznym tempie dojrzeć do roli mężczyzny. Podejmuje pracę jako kierowca autobusu. Słuchając wieczorami na małym tranzystowowym radyjku agitacyjnych audycji i pieśni patriotycznych nadawanych przez państwową rozgłośnię, wpada na pomysł jak skutecznie ustrzec siebie i swoich kolegów przed poborem do armii. Oscar Orlando Torres, z pochodzenia Salwadorczyk, opierał się na wspomnieniach z dzieciństwa pisząc, razem z reżyserem Luisem Mandoki, scenariusz do „Głosów niewinności”. Torresowi udało się zbiec z ojczyzny przed wcieleniem do wojska. Nigdy już do nej nie powrócił. Luis Mandoki jest z pochodzenia Meksykaninem. Karierę w Hollywood rozpoczął w roku 1990 bardzo dobrze przyjętym przez krytykę filmem „Biały Pałac” z Susan Sarandon, laureatką Oscara za najlepszą rolę żeńską w obrazie: „Przed egzekucją”, a pięciokrotnie do tej nagrody nominowaną. Mandoki na swoim koncie ma również reżyserię filmu „Kiedy mężczyzna kocha kobietę”, w którym pierwszy raz pokazano problem kobiecego alkoholizmu. „Głosy niewinności” zdobyły nagrodę kryształowego niedźwiedzia na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie