Nocny pociąg do Wenecji

Martin otrzymuje zlecenie dostarczenia pewnemu wydawcy w Wenecji sensacyjnych materiałów na temat ruchu skinheadów. W luksusowym nocnym pociągu do Wenecji, słynnym Orient-Expressie, mężczyzna zauważa wielu bogatych i sławnych pasażerów, udających się na karnawał do tego włoskiego miasta. Jego szczególną uwagę zwraca aktorka Vera Cortese, której towarzyszy mała córeczka Pia oraz matka jej zmarłego niedawno męża. Martin zakochuje się w Verze z wzajemnością. Piękną aktorką interesuje się także tajemniczy cudzoziemiec, obiecując jej wielką miłość i pomoc w zrobieniu kariery. Podróżująca tym samym pociągiem jego protegowana, światowej sławy primabalerina Tatiana, ostrzega jednak Verę przed zgubnym wpływem swego diabolicznego sponsora. Za sprawą cudzoziemca Martin pogrąża się koszmarnych snach. Koszmar dzieje się także na jawie: grupa skinheadów napada bowiem na pociąg, terroryzując pasażerów. W Wenecji dziwny nieznajomy znów daje o sobie znać, a straszne sny Martina nabierają realnych kształtów. Grozi mu śmiertelne niebezpieczeństwo. Włoski reżyser Carlo U. Quinterio ukończył studia ekonomiczne, ale w początkach lat 70. związał się z kinem. W 1973 r. zrealizował swój pierwszy film fabularny, jednak reżyserowanie nie wyczerpywało jego rozległych zainteresowań. Przez lata pracował w USA jako fachowiec od efektów specjalnych i asystent reżysera. „Nocny pociąg do Wenecji” zrealizował w konwencji onirycznego koszmaru. Sensacyjną akcję, dla której tłem są malownicze widoki Wenecji, wsparł świetnym aktorstwem międzynarodowych gwiazd. W roli Martina wystąpił popularny angielski aktor Hugh Grant („Cztery wesela i pogrzeb”, „Syreny”, „Notting Hill”, „Dziewięć miesięcy”, „Okruchy dnia”). Postać demonicznego cudzoziemca odtwarza Malcolm McDowell, jeden z czołowych aktorów brytyjskiego kina lat 60. i 70., gwiazda takich filmów, jak „Mechaniczna pomarańcza”, „Szczęśliwy człowiek”, „Jeżeli… ” czy „Szpital Britannia”. Partneruje im Tahnee Welch, córka pięknej Raquel.