Popioły czasu – Powrót

Ou-yang Feng (Leslie Cheung) prowadzi żywot samotnika pośrodku bezkresnej pustyni. Opuścił rodzinne strony po tym, jak ukochana zostawiła go dla jego starszego brata. Dawny mistrz miecza stał się zgorzkniały i cyniczny, tracąc zainteresowanie samodoskonaleniem. By przeżyć, trudni się pośrednictwem pomiędzy ludźmi potrzebującymi obrony a wędrownymi wojownikami świadczącymi takie usługi. W czasie niezliczonych pustynnych dni i nocy odwiedzają go zleceniodawcy, najemnicy, starzy znajomi i przyszli wrogowie, równie samotni i nieszczęśliwi jak on sam. Rozmowa z gośćmi i wysłuchiwanie ich historii to jedna z niewielu przyjemności, jakie Fengowi pozostały. „Popioły czasu” były pierwszym projektem zrealizowanym w ramach założonego w 1992 przez Kar Wai Wonga studia Jet Tone Films. Wong był wówczas młodym reżyserem, mającym na koncie dostrzeżony przez krytykę, mroczny melodramat „Dni naszego szaleństwa”. Dziś ma w dorobku 9 pełnometrażowych filmów, w tym anglojęzyczną „Jagodową miłość”, oraz szereg festiwalowych laurów, w tym dwie Europejskie Nagrody Filmowe za „Spragnionych miłości” i „2046″, a także wyróżnienie dla najlepszego reżysera na festiwalu w Cannes za „Happy Together”. Z powodu budżetowych i technicznych ograniczeń „Popioły czasu” nie spełniły pokładanych w filmie nadziei. Po blisko 15 latach reżyser zdecydował się na sentymentalną podróż w przeszłość, realizując nową wersję własnego obrazu – „Popioły czasu – Powrót”. Wprowadzone przeróbki objęły m.in. ponowne nakręcenie i zmontowanie niektórych scen oraz nową ścieżkę dźwiękową. Bez zmian pozostała fabuła w niewielkim stopniu nawiązująca do prozy znanego każdemu Chińczykowi Louisa Cha. Wong stworzył na jej podstawie własną, niezależną historię, czerpiąc z kart bestsellerowych powieści Cha niewiele więcej ponad charakterystyki głównych postaci. W filmografii chińskiego reżysera, który zwykł umieszczać swoje melancholijne historie w zgiełku wielkich metropolii, „Popioły czasu – Powrót” stanowią pozycję wyjątkową.