Punkt zapalny

Film, po którym Takeshi Kitano został obwołany „japońskim Tarantino”. „Punkt zapalny” był pierwszym w pełni autorskim filmem Kitano, który już wkrótce miał się stać jednym z najciekawszych i najbardziej oryginalnych twórców współczesnego kina. Masaki (Yurei Yanagi) to małomówny pracownik stacji benzynowej, zawodnik amatorskiej drużyny baseballowej. Pewnego dnia niechcący wchodzi w drogę gangsterom z jakuzy. To początek poważnych kłopotów. Konflikt z mafią szybko narasta, w polu zainteresowań jakuzy znajduje się nie tylko stacja benzynowa, na której pracuje bohater, ale i jego drużyna baseballowa. Masaki, wraz ze swoim kolegą Akirą, muszą zdobyć broń, aby walczyć z bandytami. Nieoczekiwaną pomoc w tej materii oferuje baseballistom niejaki Uehara (Takeshi Kitano), członek jakuzy, ekscentryczny gangster, wyrzutek przestępczego świata. Okazuje się, że ten niezwykły osobnik ma z bohaterami wspólny cel: jest nim zemsta. Uehara wciągnie Masakiego i Akirę w przygodę, której szybko nie zapomną. Takeshi Kitano był w Japonii człowiekiem-instytucją, na długo zanim objawił się jako wybitny przedstawiciel kina autorskiego. Zrobił karierę jako komik, występował w co najmniej siedmiu różnych programach telewizyjnych tygodniowo. Maluje, pisze do gazet, bywa bohaterem obyczajowych skandali. Jako reżyser debiutował w 1989, w wieku 41 lat i to przypadkiem. Realizator filmu sensacyjnego „Brutalny glina”, w którym Kitano występował, niespodziewanie zrezygnował. Producenci zaproponowali reżyserię Kitano. Ten skorzystał z okazji, przerobił scenariusz i nakręcił film, który do dziś jest otoczony kultem. Po „Brutalnym glinie” krytycy nazwali Kitano „japońską odpowiedzią na Clinta Eastwooda”. Po „Punkcie zapalnym” obwołano go „japońskim Tarantino”. W odróżnieniu od „Brutalnego gliny” było to już w pełni autorskie, przemyślane dzieło, w którym Takeshi Kitano wystąpił w roli reżysera, scenarzysty, producenta i – oczywiście – gwiazdy. Wypełnił film ekscentrycznymi postaciami i zaproponował zaprawioną czarnym humorem mieszankę naturalistycznej przemocy i poezji.