Wyspa doktora Moreau

Dr Moreau (Marlon Brando) jest światowej sławy naukowcem. Zajmuje się genetyką. Po dokonaniu licznych odkryć znikł ze świata nauki. Edward Douglas (David Thewlis) jest wysłannikiem ONZ. Samolot, którym leciał na kolejną misję rozbił się nad oceanem. Douglas ocalał, lecz katastrofa lotnicza była dla niego jedynie początkiem serii dramatycznych wydarzeń. Uratowany od śmierci na morzu Douglas trafia na wyspę, gdzie Moreau ukrywa przed światem swoje niesamowite wynalazki. Do czego potrzebny był mu Douglas?

Na środku oceanu trzech rozbitków bezwzględnie walczy o resztki pitnej wody. Dwóch opętanych rządzą zabicia mężczyzn wypada za burtę, resztę za nich załatwiają rekiny. Trzeci rozbitek pozostaje na łodzi ratunkowej. To Edward Douglas ( David Thewlis ), pokojowy wysłannik ONZ. Zdany na łaskę losu, na środku oceanu nie ma żadnych szans. Ratuje go przypadek – pojawienie się łodzi. Na jej pokładzie jest Amerykanin, niejaki Montgomery ( Val Kilmer ). To on udzielił Douglasawi pomocy i przywrócił go do życia. Łódź dobija do jednej z tropikalnych wysp. Montgomery proponuje Douglasowi zejście na ląd pod warunkiem jednak, że będzie się stosował do wszystkich jego zaleceń i ostrzeżeń. Schodząc na ląd Montgomery zabiera ze sobą skrzynię żywych królików, pakuje je do klatki, jednemu skręca kark. Na wyspie znajduje się przepiękny dom. Montgomery proponuje Douglasowi, by zatrzymali się w nim, jednak ostrzega, że ma bezwarunkowo stosować się do narzuconych przez tajemniczego gospodarza zasad, nie może sam poruszać się ani po domu, ani po wyspie. Dla pewności zamyka Douglasa w pokoju na klucz. Douglas otwiera drzwi wytrychem i wychodzi. Jest noc, na wyspie słychać czyjeś przeraźliwe krzyki. Douglas idzie za tymi odgłosami. Tak oto trafia do laboratorium, gdzie na jego oczach stwór przypominający hybrydę zwierzęcia i kobiety rodzi potwora. Douglas jest przerażony. Laboratorium pełne jest innych równie wstrząsających martwych i żywych eksponatów. Douglas ucieka. Wyrusza za nim pościg składający się z potworów, pół zwierząt – pół ludzi. Obserwująca Douglasa dziewczyna postanawia mu pomóc w ucieczce. Wspólnie trafiają do wioski zamieszkałej przez stworzenia, których brzydotę trudno sobie nawet wyobrazić w najbardziej koszmarnych snach. W wiosce odbywa się rodzaj obrządku religijnego, w szopie, która zapewne ma służyć za świątynię. Coś o postaci człowieka i głowie barana przemawia do tłumu, zadając mu pytanie, czy zgromadzeni słuchacze są, czy też nie są ludźmi. Obrzęd zostaje przerwany przez pojawienie się orszaku towarzyszącego Moreau ( Marlon Brando ). Doktor przybywa osobiście, by odzyskać swojego gościa, Douglasa. Okazuje się, że Moreau ma absolutną władzę nad zgromadzonymi potworami. Wisior, który naukowiec nosi na szyi jest rodzajem pilota, który na odległość wywołuje porażający i obezwładniający ból. Moreau zaprasza Douglasa do siebie. Przedstawia mu swoje dzieci, wszystkie są krzyżówkami ludzi i zwierząt. Moreau stara się przekonać swego gościa, że jego praca służy wzniosłym celom. Zajął się krzyżowaniem ludzi i bestii, by dotknąć samej istoty zła. Na przyjęciu podany zostaje upieczony królik. Moreau wpada w złość. Złamane zostało najważniejsze z panujących na wyspie praw: ” nie zabijaj”. Następnego dnia Douglas jest świadkiem kaźni, o zabicie królika oskarżony zostaje jeden ze zdziczałych potworów. Zostaje stracony. Jego przyjaciel popada w rozpacz. Wyrywa sobie z piersi wszczepiony przez Moreau receptor wywołujący ból. Wkrótce zbuntowany potwór zyskuje sobie kilku naśladowców. Wspólnie z nimi napada na naukowca. On stara się bronić, lecz jego władza nad stworzonymi przez niego potworami kończy się, gdy te uwalniają się od receptorów bólu. Moreau zostaje zabity. Na wyspie dochodzi do zamieszek. Zbuntowane potwory niszczą i palą wszystko. Współpracownik zabitego naukowca, Montgomery stara się przejąć po nim władzę, jednak i on zostaje zabity. Wkrótce okazuje się, że Douglas nie ma żadnych szans na przeżycie. Zbuntowane stwory niszczą, palą i zabijają wszystko, co znajdzie się na ich drodze. Ich przywódca ubzdurał sobie, że zajmie miejsce Moreau, że teraz on będzie panem i władcą na wyspie. I pewnie tak by się stało, gdyby nie wynaturzeni mieszkańcy wioski, również zmutowani ze zwierzętami. W końcu udaje im się zgładzić siejącego zło i zniszczenie buntownika i uwolnić Douglasa, który odpływa z wyspy targany licznymi wątpliwościami. Czy, aby na pewno był to pierwszy raz, gdy zobaczył ludzkie bestie? Nie. Douglas zdał sobie sprawę, że kolejny raz ujrzał to, co cywilizowani ludzie robią każdego dnia. Śmierć, przemoc, gwałt leżą w naturze człowieka. Są wszędzie i każdego dnia. A zatem, dlaczego Moreau postanowił uratować Douglasa? Potrzebne mu było jego DNA, by świeżym materiałem genetycznym powstrzymać regres jego pięknej córki, jego jedynego pięknego i udanego dziecka, którego nie udało mu się uchronić przed skutkiem eksperymentów genetycznych.